psbes’s wisBlog

Achteraf…

Nu de cursus vakproject “vakdidactiek lj2″ achter de rug is wil ik er toch even op terug kijken.

Ik moet zeggen dat het best heel erg arbeid intensief is geweest. Als ik puur naar mijzelf kijk, dan was het heel vaak erg moeilijk te combineren met mijn baan. Ik heb namelijk een volledige baan gedurende 4 dagen. Ik geef 27 lessen en de donderdag is vergadermiddag. Huiswerk maken voor de HU komt te vaak pas in het weekend. Te vaak wordt het gedurende de week te laat voordat ik kan gaan slapen. Het normale voorwerk en nakijkwerk zal toch ook gedaan moeten worden.

Ik ben wel heel erg blij geweest met deze vorm van verslaglegging van de opdrachten. Ik ben blij dat Michel hier voor heeft gekozen. Dan ook het feit dat iedereen op iedereen kan reageren is gewoon super. Ik moet er niet aan denken om al dit schrijfwerk iedere week echt af te hebben en dan ook nog eens een tentamen moeten maken van deze leerstof. 

Ik weet dat ik niet echt de persoon ben die overal op kan en wil reageren. Ik heb zo ongeveer van iedereen regelmatig de Blog gelezen. Ik heb alleen niet altijd gereageerd. Deels heeft dit met de tijdsdruk te maken. Ik heb gewoon niet altijd nog de kick om overal op te reageren. Ik ben wel van mening dat ik bij veel van mijn studiegenoten tips gelezen heb waar ik iets mee kan. Ik ben hen daar ook heel erg dankbaar voor.

Voor volgend schooljaar heb ik wel al voor mijzelf besloten om nog maximaal 20 uur te gaan geven. Ik heb dit blok gemerkt dat het soms te gek is geweest. Ik moet het alleen nog op school melden. Of de directie daar blij mee is, dat moet nog blijken. De opleiding afmaken heeft voor mij naast mijn vrouw en kindjes de hoogste prioriteit. Voorlopig gaat het zeer voorspoedig. Tot nu toe heb ik elk vak en tentamen gehaald. Ik ben benieuwd hoe het in blok C gaat.

Ik wil iedereen bedanken voor de tips die ik heb gekregen om voor mijn gevoel mijzelf een betere docent te voelen.

Bedankt…

Ow… ik wil toch ook even mijn vrouw bedanken. Het had heel anders kunnen aflopen.